Zaman...
Akıp gidiyor.
Ne tutabiliyorum,
Ne de geriye dönebiliyorum.
Sadece yaşıyorum.
Sence belki
Son mesajdı
Vedaydı
Benim içinse...
Yaşarken öldüğüm gündü.
Sen yoksun ya artık...
Dünya siyah,beyaze gri...
yok oldu mavi göğüm,denizim,
Yok oldu manolya ağacım,çiçeğim
Ne güneşin sarısı,ne böceğin kahvesi
Kalmadı hiç birinin rengi.
Sen yoksun ya
Dünya şimdi anlamsız
Yaşamakartık boşa...
Seni öyle çok özledim ki...
Bilemezsin.
Vazgeçtim,bilirsin.
Seni çıkarsız,sevdiğimi
Özlediğimi bilirsin.
Bilirsin de
Kırıldığımı bile bile
Yine de omavi gözlerini benden esirgersin.
Sana o kadar yakın yerdeyim ki...
Belki penceremin önündeki caddeden
Kimbilir kaç kere geçtin?
Caddeye her baktığım da
Asfaltı,kaldırımı,sokak lambalarını
Hatta ve hatta köşedeki ağacı
Nasıl kıskandım bilemezsin.
Ben yavaş yavaş
Seni özleyerek tükeniyorum.
Sense bilsen de bir şey yapmıyorsun.
Doğum gününe az kaldı.
Seni o gün aramasam
Cehennem ızdırabı sarar yüreğimi
Arasam söz verdi tutamadı olur.
Seninde birini ben gibi sevmeni isterdim
İşte o zaman beni anlardın.
Arasam bir türlü
Aramasam bir türlü...
Seni seviyorum be melek...




.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)